On the basis of research and documentation Wilmering reconstructs the military past of his father, who was active in both the Haarlem resistance as in the Dutch East Indies.


In 2015 Luuk Wilmering launched an investigation into the military history of his father. He consulted various archives, visited war museums, delved into military records and spoke elderly former India goers. The pictures he took in museums, together with found documents and personal memories form the installation Kabinet van nagekomen oorlogsberichten (Cabinet of –sent after– war posts). Speculative exhibition reveals a very personal history, and simultaneously agrees shared memories and experiences of veterans children.



Centraal in de uitgangspunten voor het Kabinet van Nagekomen Oorlogsberichten staat een foto waarop mijn vader tijdens de mobilisatie van 1940 gekleed in sergeant uniform een beetje guitig zijn Browning op de lens van de camera richt. Die foto is genomen in de achtertuin van een vriend en straalt nog een zekere onbevangenheid uit.

Mijn jeugd is doordrenkt met verhalen over de 2e wereldoorlog. Mijn vader vocht bij het uitbreken ervan aan de Grebbelinie en werd als krijgsgevangene weggevoerd naar Duitsland. Later nam hij actief deel aan het verzet en bij de Binnenlandse Strijdkrachten en in 1945 meldde hij zich aan als oorlogsvrijwilliger voor Indonesië. Vaak vertelde hij ‘s avonds na het eten over de oorlog en dan hingen wij aan zijn lippen. Later bleek dat hij uitsluitend over gebeurtenissen vertelde die hij geschikt achtte voor onze kinderoren: de heldenavonturen met goede afloop. Pas veel later hoorde ik via mijn broer over de verschrikkelijke dingen die hij ook had meegemaakt.


Over zijn ervaringen in Indonesië liet mijn vader zich veel minder uit. Hij was een man met een sterk moreel kompas. En op de een of andere manier heb ik de indruk dat hij in Indonesië bij dingen betrokken is geweest waar hij zich later moeilijk toe wist te verhouden. Toen mijn broers en ik pubers waren konden discussies over 'vuile oorlogen' hoog oplopen wanneer het onderwerp Indonesië door ons werd aangesneden. Dat was duidelijk een pijnplek. Slechts eenmaal is er een tipje van de sluier voor ons opgelicht, toen mijn vader ziek was en door een verkeerde combinatie van medicijnen begon te hallucineren en heftige Indonesië-angsten naar boven kwamen... springend en schreeuwend op zijn bed.


In 2015 ben ik een onderzoek gestart naar het militaire verleden van mijn vader. Hiervoor heb ik archieven geraadpleegd en gegevens opgevraagd. Zo ben ik onder meer aan een even gedetailleerd als ontluisterend verslag gekomen van die meidagen in 1940. En ook heb ik oud-Indiëgangers ontmoet –inmiddels dik in de 90– die nog met mijn vader op patrouille zijn geweest.


In mijn fotowerk is mijn blik vaak gericht op situaties waarin de dingen

haaks op elkaar lijken te staan en niet overeenkomen met wat je ervan verwacht. Ik hou van de lichte verwarring die dat teweegbrengt en misschien raakte ik daarom ook geïnteresseerd in de manier waarop de oorlog wordt verbeeld in veel oorlogsmusea. Vooral musea aan de Franse noordwestkust, de Engelse oostkust en in Noord-Duitsland spraken mij erg tot de verbeelding. Veel van deze musea zijn ontstaan uit particulier initiatief en daardoor soms wat onbeholpen samen-gesteld, maar het beeld dat daar van de oorlog wordt geschetst sluit op een vreemde manier naadloos aan bij al die ‘jongensboek-verhalen’ van mijn vader en bij al die Amerikaanse oorlogsfilms waar mijn broers en ik zo dol op waren. Dit was geen werkelijkheid, dit was fantasie: iedereen was goed, óók de Duitsers... mooie pakken hadden die trouwens. Ik heb honderden foto’s gemaakt in die musea.


In het Kabinet van Nagekomen Oorlogsberichten combineer ik die foto’s met documenten uit archieven en persoonlijke herinneringen, om daarmee als het ware zijn militaire verleden te reconstrueren.



Dit project kwam tot stand met steun van het Nationaal Militair Museum 

en Kunstfort Vijfhuizen.

Kabinet van nagekomen oorlogsberichten   (2015/2016)

______________________________________________________________________